4 november 1949 stond er in de Nieuwe Ooststellingwerver het volgende bericht: Al een paar malen werd er getracht in ons dorp een gymnastiek vereniging op te richten. Deze pogingen faalden steeds maar thans is de oprichting een feit. Dat er veel belangstelling bestaat mag blijken uit het feit dat de vereniging al meer dan honderd leden telt. De eerste leider van de vereniging werd de heer H.J. Lukkes uit Groningen en afkomstig uit Olderberkoop.
Tijdens de jaarvergadering van de Vereniging voor Dorpsbelangen
” Helpt Elkander” op 26-10-1950 had deze vereniging een batig saldo van ±f 125,- Hiervan werd f 50,- geschonken aan de gymnastiek vereniging.
Jaarvergadering 1951 het aantal leden bedraagt nu 92. Mede door de financiële steun van verschillende plaatselijk verenigingen beschikte de penningmeester over een flink batig saldo. Bij de bestuursverkiezing werden gekozen in de vacatures: Franke en Wippy Donker (die wegens vertrek niet herkiesbaar waren) Trijntje van Weperen en Pieter Tiesinga. In de plaats van de heer H. J. Lukkes die wegens studie redenen moest bedanken. werd de heer J. de Vries uit Noordwolde als leider benoemd.
In de daarop volgende jaren werd er menigmaal van leider gewisseld
Jaarvergadering 1956 De gym. vereniging hield een goed bezochte jaarvergadering. Uit het verslag van de penningmeester bleek, dat de vereniging dankzij renteloze aandelen over een batig saldo kon beschikken. Het plaatsen van deze aandelen bleek een groot succes geweest te zijn. Als bestuursleden werden Henk Sloot en Pieter Tiesinga herkozen en ook de leden van de adviescommissie, Andries J. Tiesinga en Sander. van Weperen behielden hun functie. Besloten werd contact met de ouder en feestcommissie te zoeken in verband met de plannen dit jaar weer een zomeruitvoering te geven. Op de vergadering werden 5 renteloze aandelen uit verloot.
Jaarvergadering 1958 Op de jaarvergadering waren slechts 13 leden aanwezig. Als bestuursleden werden herkozen R. Russchen en J. Westerhof en gekozen Jan H,. Hof. Pieter Tiesinga zag zich weer benoemd in de advies commissie. Hierin werd . Van Weperen niet herkiesbaar en vervangen door Jan van Dalen. Besloten werd op 13 juli een zomeruitvoering te organiseren. De heer J. Hofma uit Elsloo werd dit jaar als leider benoemd.
Jaarvergadering 1961 Op de jaarvergadering van de gymnastiek vereniging Haule werden mevr. Rensje Russchen en de heer Jan lammert van Weperen herkozen evenals de heer Evert Westerhof als lid van de advies commissie. Het jaarverslag van de penningmeester was weinig optimistisch, er was een nadelig saldo. De vereniging zal deelnemen aan de gewestelijke betoging in Sneek en aan de rayon demonstratie te Donkerbroek. In verband hiermee zal de zomeruitvoering wel niet eerder plaats hebben dan na de vakantie.
27-11-1963 in de bijna 15 jaren van haar bestaan, kon de gymnastiekvereniging “Haule”nooit een zaaluitvoering geven bij gebrek aan accommodatie. Nu dit jaar het dorpshuis in gebruik is genomen heeft men direct de gelegenheid aangegrepen. De gymnastiek uitvoering die zaterdagavond werd gegeven was dus voor de Haule een ongewone gebeurtenis. De grote zaal van “Demande” was vol en daarover kon voorzitter E. Westerhof zich terecht verheugen. De leider de heer J. Hofma uit Elsloo liet zijn leerlingen tal van oefeningen demonstreren, waarbij het werken van de groep heren aan de rekstok opviel. De gehuwde dames stonden onder leiding van mevr. Antje Tiesinga. geconstateerd kon worden dat men steeds meer aandacht aan de afwerking gaat schenken. Het publiek toonde zich tevreden en ieder keek terug op een geslaagde uitvoering.
17-03-1964 Slechts weinig leden toonden belangstelling voor de jaarvergadering. Tot bestuursleden werden gekozen Afke Bandringa en Foppe Stelma. Dankzij een geslaagde uitvoering konden de boeken afgesloten worden met een batig saldo. Dit jaar werd er geen zomeruitvoering gegeven.
Gymvereniging Haule is in 1999 al 50 jaar van het dorp Haule
Een geslaagde reünie, een geslaagd jubileumfeest en zondag ochtend het gesprek bij de koffie. Gym vereniging Haule vierde zaterdag 13 november haar vijftigjarig bestaan. Sportief viel er geen enkel hoogtepunt te gedenken, maar wel het feit dat na al die jaren de gymclub er nog steeds is. En met een arsenaal van ± 600 Haulenaren, waaruit jaar in jaar uit geput werd , is dat een prestatie die er mag zijn. Is Haule de gymvereniging? Het antwoord van Haule laat zich gemakkelijk raden.
Het verslag zoals het gemaakt is in de krant door Dik de Bruin in 1999
Vanaf 20 november 1949 kreeg hoofdmeester Jousma toestemming van de gemeente om een leegstaand lokaal als gymzaal te gebruiken.
Goed, de evenwichtsbalk mocht niet op klompen betreden worden en als je een besmettelijke ziekte had, bestond je lot met een platte gedrukte neus tegen het glas kijken naar de verrichtingen van de gymnasten uit Haule. Maar dat waren gemeentelijke eisen uit een andere tijd.
De animo was groot, honderd liefhebbers melden zich. Provisorisch en vindingrijk ging het dorp aan de slag om met beperkte middelen gymmateriaal te maken. Zo stond dorpstimmerman Boersma aan de wieg van een evenwichtsbalk en bleken de jute zakken van Tijema gevuld met paarden haar uitstekend als valmateriaal te functioneren. Provisorisch en vindingrijk moest de gymvereniging blijven om te overleven. Als en dikke rode draad werd het verkrijgen van financiën in het bestaan verweven. Contributie en donateurs leverden geld op, van renteloze aandelen van honderd gulden werden toestellen gekocht, konijnen gemest voor de kerstdis en koek en snert werden aan de man gebracht. Acties die veel tijd kosten en waar soms met gemengde herinneringen op teruggekeken kon worden. Koekacties die waren makkelijk. Koek kon je terugbrengen, maar we hebben een keer een luciferactie gehouden. Jarenlang hadden we nog lucifers weg te geven, vertelt Evert Bosma. Hij was van 1967 tot 1989 secretaris en nu lid van de jubileum commissie.
Geld en leiders. De gymvereniging sleet soms leiders als klompen op een vlakschuurmachine. De reden was geld. We hebben een keer in achttien maand tijd zes leiders gehad. Op zich is dat logisch. We konden weinig betalen. Daardoor kregen we aankomende leiders die binnen de kortste keren vertrokken naar beter betalende verenigingen. Gelukkig kon er altijd een beroep gedaan worden op Greetje Oord-van der Horst.
Doordat de vereniging zich aansloot bij de KNMG, de landelijke gymnastiekbond, drukten de gevolgen van die stap zwaar op boekhouding. We zagen er als vereniging weinig van terug. De bijdrage richting bond ging daar op aan topatleten. En die heeft Haule nooit voortgebracht. Met de nodige creativiteit knoopten we de eindjes aan elkaar, maar toen de gemeentelijk subsidiekraan steeds verder werd dichtgedraaid en we uiteindelijk net zo veel subsidie kregen als aan de KNMG afgedragen werd zijn we in 1987 bij de bond weggegaan.
Door de jaren bleken de Haulenaren trouwe gymnasten. De benen werden gestrekt, aan de ringen werden de vogelnestjes gemaakt, maar aan een ding hadden de meest sportievelingen een broertje dood. Als je in het bestuur kwam moest je oppassen dat je niet voor je hele leven daar bleef vastzitten, zegt Evert Bosma lachend. Een ideaal roulatiesysteem is natuurlijk de jaarlijkse leden vergadering, maar toen de gymnasten van Haule doorkregen dat zij daar een grote kans liepen om een van ongeduld popelend bestuurslid af te lossen, doofde de belangstelling voor die bijeenkomsten. We hadden in het bestuur echt iets van: nu hebben we een ledenvergadering en kan ik aftreden. Wederom werd met de nodige creativiteit als een bingoavond de ledenstroom richting leden vergadering opgewekt, maar bestuursfuncties, die twintig jaar of langer duurden waren geen uitzondering. De tijden veranderen en de laatste jaren worden de bestuurlijke taken weer makkelijker verdeeld.
De korfbalvereniging en de gymvereniging leefde vanaf eind veertig als een Siamese tweeling naast elkaar, Soms gaf dat spanningen. Wedstrijden die niet afgezegd konden worden, zodat leden die beide sporten beoefenden soms tot onaangename keuzes gedwongen werden. Daar valt niet aan ter ontkomen, maar omdat korfbal een teamsport is en er behoorlijk druk werd uitgeoefend op de leden, trok de gymvereniging nogal eens aan het kortste eind. We hadden ook geen grote talenten en als we meededen met wedstrijden, dan kaapten de grote verenigingen als DIO de prijzen voor onze neus weg. Logisch DIO kan uit een arsenaal van wel 25 leden putten om een team van zeven gymnasten op de been te brengen. Wij waren al blij als we zeven man op de mat stonden. De gymvereniging kende een groot verloop. Dat is een algemeen bekend herenigingsproces, maar voor een klein dorp kan dat funest zijn.
Toch ziet Evert Bosma de toekomst van de vereniging niet donker in. Jongeren van zeg maar zestien, zeventien jaar gaan weg uit het dorp of krijgen ander interesses. Dat is een ijzeren wet. Maar er zullen altijd enthousiastelingen blijven en dan kunnen wij door gaan met overleven.
